UMUT TÜKENMEZ – Ahmet Nişancı

UMUT TÜKENMEZ
ÇAĞDAŞ MARMARİS – DOĞRU BAKIŞ / Ahmet NİŞANCI

Daha atlatamadan selleri, tayfunları,
Depremler üzerine artan korkular yaşıyorum…
Bütün gün diken üstündeyim güneşe bakışım yamuk,
Ayaklarımı uzatamıyorum keyfimce akşamları,
Uykularım kaçık rahat vermiyor gece,
Söndürülememiş orman yangınları düşlerle savaşıyorum…

Aram bozuk asfaltlı betonlu sokaklarla,
Koklaşmak, sevişmek yasak bana bu şehrin sokaklarında,
Donmuş sanki bedenim, kurumuş ruhumun güzellikleri,
İncitilmiş bütün duygularım sevgiden yana,
Unutmuş sevdiklerim, çok uzaklarda güzel anılar,
Varlıklar içinde kahırlar taşıyorum…

Oyalayanlar boşuna uğraşlarınız,
Artık değil zaman eski zamanlar,
Bilinmez değerlerle şekilleniyor yeni zamanlar,
Bardağını doldurmaya bakanların zamanı şimdi,
Tetikte durmak da fayda etmiyor,
Yoksulların dertlerinde kahroluyorum…

Umut göndermiş bir eski dost eski Asya’dan,
“Yeniden su tutacak bozkırlarımız, dön gel” diye,
İnanılır mı, sevinilir mi
Yok edilmişken bütün varlıklarımız el elinde,
Ve çığrışırken bunları kuşlar, böcekler bile,
Güvensizim şehrimde,kutsallarıma ağlıyorum…

Bir şey kalacak mı bu şehirden
Bizden sonrakilere aç kurtlardan;
Aç kurtlar yüksek yaylalarda oturur…
Aç kurtlar ne bulsa götürür…
Aç kurtlar amansız düşman bu şehirlere…
“Tükenmez umutlar, var oldukça direnen insan” diyorum,
Gelecek günlere yeniden, yeni bir umutla başlıyorum!..
9 Ekim 2010

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir